دعواي خونين به خاطر عتيقه

گروه حوادث- مرد میانسالی که دوست قدیمی خود را به قتل رسانده، مدعی شد، مقتول با فرد دیگری دعوای ساختگی راه انداخته بودند تا او را بزنند.در تاریخ 18 تیرماه سال ۸۹ مرد میانسالی به نام داوود که بر اثر ضربات چاقو به شدت مجروح شده بود، به بیمارستان هفتم‌تیر شهر ری منتقل شد.

تحقیقات اولیه مأموران نشان داد که داوود در جریان درگیری با فردی به نام فریدون، از ناحیه سینه مورد اصابت چاقو قرار گرفته و فریدون نیز بعد از درگیری از صحنه گریخته است.حدود ۱۰ روز از درگیری گذشته بود که داوود در بیمارستان به علت شدت جراحات وارده، فوت کرد و فوت او با شناسایی و دستگیری فریدون همزمان شد.فریدون در اولین جلسه محاکمه به درگیری و ارتکاب قتل داوود اعتراف کرد و مدعی شد بعد از یک دعوای ساختگی بین داوود و دوستش،‌ داوود به او حمله کرده و او هم در دفاع از خود، داوود را کشته است.
با اعتراف متهم به ارتکاب قتل، قرار مجرمیت وی از سوی دادسرای جنایی تهران صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد.اولین جلسه محاکمه مدتی قبل در شعبه ۷۴ دادگاه برگزار شد اما به دلیل عدم حضور شاهدان در جلسه محاکمه، زمان رسیدگی به دیروز موکول شد.اصغری روشن، نماینده دادستان با اشاره به کیفرخواست صادره و مدارک موجود در پرونده‌ دفاع بی‌اعتبار متهم، اعترافات متهم، اظهارات شاهدان و همچنین فرار متهم از صحنه قتل، بزه انتسابی به وی را محرز دانست و خواستار مجازات او شد.در ادامه جلسه محاکمه، یکی از شاهدان حادثه در جایگاه قرار گرفت و گفت: شب حادثه به خانه صاحبخانه رفتم. آنجا مقتول را دیدم که با دوستش درگیر بود. گویا حسن چیزی را سرقت کرده بود و باید به داوود می‌داد که نمی‌داد. درگیری آن‌ها بالا گرفت که فریدون هم وارد درگیری شد.وی ادامه داد: ترسیده بودم، خواستم با موتورم از آنجا خارج شوم که داوود خودش را به من رساند و با بیان اینکه زخمی شده، از من خواست او را به بیمارستان برسانم. او را به بیمارستان رساندم و در بین راه به من گفت فریدون با چاقو ضربه عمیقی به او زده و می‌داند که زنده نخواهد ماند.
این شاهد در جلسه دادگاه در حالی مدعی بود که شب حادثه در دست مقتول وسیله‌ای شبیه چوب یا تبر دیده که در تحقیقات قبلی مدعی شده بود وسیله‌ای در دست داوود نبوده است.در ادامه جلسه، متهم در جایگاه قرار گرفت و با بیان اینکه اظهارات شاهد را قبول ندارد، گفت: 10 روز قبل از حادثه، با حسن درگیر شده بودم که موضوع به گوش داوود رسید.می‌دانستم که آن‌ها نقشه کشیدند تا مرا بزنند. شب حادثه با مهدی در خیابان می‌رفتیم که داوود مرا دید و از من خواست به خانه عزیز (محل درگیری) برویم.وی ادامه داد: داوود و حسن زودتر از ما رسیدند. از همان اول، دعوای ساختگی آن‌ها سر عتیقه آغاز شد که تا حدود ساعت ۳ بامداد طول کشید. حسن مدعی بود که عتیقه را به عزیز داده و عزیز هم قسم می‌خورد که در جریان موضوع نیست و از سوی دیگر داوود بود که اصرار داشت عتیقه را بگیرد. من هم برای اینکه قایله بخوابد و همسایه‌ها پلیس را باخبر نکنند، گفتم که عتیقه‌ها پیش من است و تا صبح آن‌ها را برمی‌گردانم.
فریدون گفت: در همین حین، داوود به من حمله کرد و با کف دست به صورت من کوبید ولی چون می‌دانستم قصد او آغاز درگیری است، عکس‌العملی نشان ندادم. ناگهان تبر را برداشت و بی‌توجه در هوا می‌چرخاند که یک ضربه هم با پشت تبر به دست من کوبید.وی افزود: در اين هنگام مجبور شدم از چاقو استفاده کنم، یک ضربه به سینه داوود زدم که عقب رفت و روی زانو نشست و پس از آن، یک ضربه دیگر هم زدم و رفتم.قاضی عبداللهی خطاب به متهم با بیان اینکه برادر مقتول مدعی شده که 2 نفر از شاهدان به او گفته اند که مقتول در حال پوشیدن کفش‌ها و خروج از منزل عزیز بوده که تو او را با چاقو زده‌ای، گفت: این امر نشان‌دهنده این است که مقتول حالت تهاجمی و حمله به تو را نداشته است.فریدون در جواب گفت: این ادعا را قبول ندارم. داوود قصد رفتن نداشت و در حال درگیری با من بود. ضربه اول را زدم، روی جاکفشی نشست که ضربه دوم را زدم.بعد از اخذ آخرین دفاع متهم، قاضی عبداللهی ختم جلسه را اعلام و صدور حکم را به بعد از مشورت با مستشاران دادگاه موکول کرد.